Nowe prawo

Wykaz oraz profesjonalne omówienia najnowszych zmian w prawie. Eksperci analizują wprowadzone w stanie prawnym zmiany i porównują je do stanu obowiązującego poprzednio.

Najnowsze zmiany w prawie

Nowelizacja rozporządzenia ws. ujawnienia choroby żołnierzy

Według zmienionego § 4a ust. 3 rozporządzenia, zgodę na uruchomienie maszyn i innych urządzeń technicznych lub dokonanie zmian w miejscu wypadku, w sytuacji zaistnienia wypadku śmiertelnego, wypadku powodującego ciężkie uszkodzenie ciała albo jeśli w wyniku tego samego zdarzenia wypadkowi uległo co najmniej dwóch żołnierzy, wyraża dowódca jednostki wojskowej, w uzgodnieniu z właściwym prokuratorem do spraw wojskowych.
W nowym brzmieniu § 7 rozporządzenia stanowić będzie, że komisja powypadkowa sporządza protokół powypadkowy, w którym podaje się: 1) skład komisji powypadkowej; 2) stopień wojskowy, imię i nazwisko żołnierza, który uległ wypadkowi; 3) datę i miejsce wypadku; 4) opis okoliczności wypadku; 5) przyczyny wypadku; 6) doznane przez żołnierza obrażenia ciała, a jeżeli poniósł on śmierć – fakt śmierci; 7) wnioski i środki profilaktyczne; 8) pouczenie o prawie zgłoszenia zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole; 9) podpisy członków komisji.
Dane dotyczące doznanych przez żołnierza obrażeń ciała wpisuje się do protokołu powypadkowego na podstawie dokumentacji medycznej lub opinii lekarza.

Zgodnie z art. 3 ustawy z 7.04.2017 r. o czasie pracy na statkach żeglugi śródlądowej (Dz.U.. poz. 993), czasem pracy na statku żeglugi śródlądowej jest czas, w którym pracownik na polecenie pracodawcy wykonuje pracę na statku. Pozostawanie w gotowości do wykonywania pracy na statku żeglugi śródlądowej wlicza się do czasu pracy.
Czas pracy na statku żeglugi śródlądowej nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy w przyjętym 12-miesięcznym okresie rozliczeniowym. Tygodniowy czas pracy na statku żeglugi śródlądowej łącznie z godzinami nadliczbowymi nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w okresie rozliczeniowym.
Maksymalny wymiar czasu pracy na statku żeglugi śródlądowej łącznie z godzinami nadliczbowymi oblicza się, mnożąc 48 godzin przez liczbę tygodni przypadających w okresie rozliczeniowym. Każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy na statku żeglugi śródlądowej o 8 godzin.
Wymiar czasu pracy na statku żeglugi śródlądowej w okresie rozliczeniowym ulega obniżeniu o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności w pracy, przypadających do przepracowania w czasie tej nieobecności, zgodnie z przyjętym rozkładem czasu pracy. W przypadku stosunku pracy trwającego krócej niż okres rozliczeniowy maksymalny wymiar czasu pracy na statku żeglugi śródlądowej oblicza się, mnożąc 48 godzin przez liczbę tygodni przypadających w okresie trwania tego stosunku pracy.
W myśl art. 6 ustawy, czas pracy na statku żeglugi śródlądowej łącznie z godzinami nadliczbowymi nie może przekraczać: 1) 14 godzin w każdym okresie 24-godzinnym oraz 2) 84 godzin w każdym okresie 7-dniowym.

Dowiedz się więcej z książki
Ustawa o Państwowej Inspekcji Pracy. Komentarz
  • rzetelna i aktualna wiedza
  • darmowa wysyłka od 50 zł



Jeżeli rozkład czasu pracy przewiduje większą liczbę dni pracy niż liczba dni odpoczynku, wówczas przeciętny tygodniowy czas pracy na statku żeglugi śródlądowej w okresie 4 kolejnych miesięcy nie może przekraczać 72 godzin.
Według art. 11 ustawy, pracodawca zakłada i prowadzi odrębnie dla każdego pracownika ewidencję czasu pracy na statku żeglugi śródlądowej. Ewidencja zawiera co najmniej następujące dane: 1) nazwę statku żeglugi śródlądowej; 2) imię i nazwisko pracownika; 3) imię i nazwisko kapitana statku żeglugi śródlądowej; 4) wskazanie okresu, w którym ewidencja jest prowadzona; 5) liczbę dni pracy i dni odpoczynku pracownika; 6) czas rozpoczęcia i zakończenia wykonywania pracy; 7) czas rozpoczęcia i zakończenia okresu odpoczynku.
Pracodawca przechowuje ewidencję na statku żeglugi śródlądowej do końca okresu rozliczeniowego. Pracodawca, w terminie do 10. dnia każdego miesiąca, przedstawia pracownikowi ewidencję za miesiąc poprzedni. Pracownik potwierdza zgodność danych zawartych w ewidencji podpisem. Kopię ewidencji pracownik przechowuje przez okres roku.
Nowa ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady 2014/112/UE z 19.12.2014 r. wykonującą Umowę europejską dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy w transporcie śródlądowym, zawartą przez Europejskie Stowarzyszenie Żeglugi Śródlądowej (EBU), Europejską Organizację Kapitanów (ESO) i Europejską Federację Pracowników Transportu (ETF) (Dz. Urz. UE L 367 z 23.12.2014, s. 86).

 

Tekst jednolity rozporządzenia ws. bezpiecznego stosowania promieniowania

Opublikowany tekst jednolity rozporządzenia z 18.02.2011 r. w sprawie warunków bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej (Dz.U. z 2017 r. poz. 884) uwzględnia zmiany wprowadzone:

1) wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 30.07.2013 r. sygn. akt U 5/12 (Dz.U. poz. 1023);

2) rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 12.11.2015 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej (Dz.U. poz. 2040).

Ogłoszenie tekstu jednolitego nie powoduje zmiany treści normatywnej rozporządzenia.

Zmiana rozporządzenia ws. bhp przy ręcznych prac transportowych

Zakresem zmian wprowadzonych na mocy rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Socjalnej z 25.04.2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych (Dz.U. poz. 854) objęto tytuł nowelizowanego aktu prawnego. Od 1 maja 2017 r. będzie to rozporządzenie ws. bhp przy ręcznych pracach transportowych oraz innych pracach związanych z wysiłkiem fizycznym.

Zgodnie z nowo dodanymi w § 6 ust. 3 i 4, wydatek energetyczny netto niezbędny do wykonywania pracy związanej z wysiłkiem fizycznym, w tym z podnoszeniem i przenoszeniem przedmiotów, w czasie zmiany roboczej nie może przekraczać dla kobiet 5000 kJ, a przy pracy dorywczej 20 kJ/min. Wydatek energetyczny netto niezbędny do wykonywania pracy fizycznej związanej z podnoszeniem i przenoszeniem przedmiotów w czasie zmiany roboczej nie może przekraczać dla mężczyzn 8400 kJ, a przy pracy dorywczej 30 kJ/min.

Zobacz także: Projekt nowelizacji rozporządzenia ws. bhp przy ręcznych pracach transportowych>>

Zmianie uległy także przepisy rozdziałów 3 („Ręczne przemieszczanie przedmiotów przez jednego pracownika”) i 4 („Zespołowe ręczne przemieszczanie przedmiotów”) rozporządzenia. Tytułem przykładu, po nowelizacji masa przedmiotów podnoszonych i przenoszonych przez jednego pracownika nie może przekraczać: 1) dla kobiet – 12 kg przy pracy stałej oraz 20 kg przy pracy dorywczej, 2) dla mężczyzn – 30 kg przy pracy stałej oraz 50 kg przy pracy dorywczej. Jeżeli przedmioty są przenoszone przez jednego pracownika na odległość przekraczającą 25 m, masa przenoszonych przedmiotów nie może przekraczać: 1) dla kobiet – 12 kg, 2) dla mężczyzn – 30 kg.

Przenoszenie przedmiotów, których długość przekracza 4 m oraz masa przekracza 30 kg dla mężczyzn i 20 kg dla kobiet, powinno odbywać się zespołowo, pod warunkiem, aby na jednego pracownika przypadała masa nieprzekraczająca: 1) przy pracy stałej – 25 kg dla mężczyzn i 10 kg dla kobiet, 2) przy pracy dorywczej – 42 kg dla mężczyzn i 17 kg dla kobiet.

Rozporządzenie ws. ramowych programów szkoleń dla pracowników sektora gospo

W załącznikach do rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z 5.04.2017 r. w sprawie ramowych programów dodatkowych szkoleń dla pracowników sektora gospodarki morskiej (Dz.U. poz. 849) określono ramowe programy szkoleń (wraz z warunkami wstępnymi i warunkami zaliczenia) dla m.in.: osoby sprawującej nadzór nad wykonaniem powłok malarskich statków morskich zgodnie z postanowieniami Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, sporządzonej w Londynie 1.11.1974 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 869 ze zm.); operatora służby kontroli ruchu statków; personelu lądowego wykonującego prace związane z przewozem towarów niebezpiecznych drogą morską oraz dla instruktora szkolącego i egzaminującego na symulatorach.

Rozporządzenie zacznie obowiązywać 28 lipca br. Było ono poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 19.09.2014 r. w sprawie ramowych programów szkoleń dla pracowników sektora gospodarki morskiej innych niż marynarze oraz wzorów dokumentów potwierdzających szkolenie (Dz.U. poz. 1378).

Jest tekst jednolity ustawy ws. ochrony miejsc pracy

Opublikowany tekst jednolity ustawy z 11.10.2013 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z ochroną miejsc pracy (Dz.U. z 2017 r. poz. 842) uwzględnia zmiany wprowadzone:
1) ustawą z 24.07.2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz.U. poz. 1240),
2) ustawą z 29.04.2016 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z ochroną miejsc pracy oraz ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. poz. 827)
oraz zmiany wynikające z przepisów ogłoszonych przed 7.04.2017 r.
Ogłoszenie tekstu jednolitego nie powoduje zmiany treści normatywnej ustawy.

W załączniku do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z 13.04.2017 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do pełnienia służby przez kandydata do służby w Służbie Celno-Skarbowej oraz funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej (Dz.U. poz. 831) określono wykaz chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do pełnienia służby przez kandydata do służby w Służbie Celno-Skarbowej oraz funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej oraz szczegółowe objaśnienia odnoszące się do tych chorób i ułomności, jak również zalecane czynności wskazane przy ich ustaleniu w przypadkach, w których wymaga tego wiedza medyczna.

Rozporządzenie obowiązuje od 26 kwietnia br. Było ono poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z 19.12.2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do pracy w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych kontroli skarbowej oraz w wywiadzie skarbowym (Dz.U. poz. 1983) oraz rozporządzeniem Ministra Finansów z 15.09.2015 r. w sprawie określenia wykazu chorób i ułomności oraz kategorii zdolności do pełnienia służby przez funkcjonariuszy celnych na niektórych stanowiskach służbowych (Dz.U. poz. 1491), które utraciły moc z dniem 1 marca 2017 r.

Nowa regulacja określa zakres, warunki i tryb przeprowadzania badania psychofizjologicznego, testu sprawności fizycznej oraz badania psychologicznego funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej, terminy przeprowadzania badań i testów, w przypadku gdy mają charakter okresowy oraz jednostki właściwe do przeprowadzania badania psychofizjologicznego, testu sprawności fizycznej oraz badania psychologicznego.

Zgodnie z § 5 rozporządzenia, badanie psychofizjologiczne obejmuje rejestrowanie specyficznych zmian reakcji psychofizjologicznych występujących u funkcjonariusza poddanego badaniu psychofizjologicznemu, w szczególności z wykorzystaniem poligrafu. Badanie przeprowadza się indywidualnie w pomieszczeniach zapewniających prawidłowy i zgodny z metodyką przebieg badania, w szczególności pozwalających na zminimalizowanie możliwości wystąpienia zakłóceń przebiegu badania bodźcami zewnętrznymi wpływającymi na reakcje psychofizjologiczne funkcjonariusza poddanego badaniu.

Według § 14 rozporządzenia, test sprawności fizycznej przeprowadza się raz w roku w terminach: 1) od dnia 15 kwietnia do dnia 15 czerwca; 2) od dnia 1 września do dnia 15 października – w przypadku funkcjonariuszy, którzy uzyskali negatywną ocenę końcową. Test sprawności fizycznej przeprowadzany jest na obiektach sportowych wyposażonych w sprzęt umożliwiający prawidłowy, bezpieczny i zgodny z metodyką przebieg testu. Test przeprowadza trzyosobowa komisja, wyznaczona przez kierownika jednostki organizacyjnej.

W myśl § 20 rozporządzenia, badanie psychologiczne przeprowadza się w zakresie i w celu oceny sprawności intelektualnej i psychomotorycznej, dojrzałości emocjonalnej i społecznej, funkcjonowania, w tym sposobu działania i podejmowania decyzji, w sytuacjach stresowych, w związku z wykonywaniem zadań związanych z: 1) użyciem lub wykorzystaniem broni palnej; 2) prowadzeniem czynności analitycznych z zastosowaniem analizy kryminalnej; 3) obserwowaniem i rejestrowaniem, przy użyciu środków technicznych, obrazu zdarzeń w miejscach publicznych oraz dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom. Badanie psychologiczne przeprowadza osoba posiadająca tytuł magistra psychologii, przeszkolenie w zakresie metod stosowanych w tym badaniu oraz posiadająca co najmniej dwuletni staż pracy w zawodzie psychologa. Badanie psychologiczne jest przeprowadzane w specjalistycznych pracowniach wyposażonych w sprzęt umożliwiający prawidłowy i zgodny z metodyką przebieg.

W załącznikach do rozporządzenia ujęto m.in. opis przebiegu testu sprawności fizycznej dla funkcjonariusza wykonującego czynności specjalne oraz funkcjonariusza przewidzianego do wykonywania tych czynności, wzór indywidualnej karty oceny sprawności fizycznej funkcjonariusza.

Nowe rozporządzenie ws. wykazu prac niebezpiecznych dla zdrowia kobiet

Wykaz obejmuje m.in. prace związane z nadmiernym wysiłkiem fizycznym, w tym ręcznym transportem ciężarów, prace w mikroklimacie zimnym, gorącym i zmiennym, w podwyższonym lub obniżonym ciśnieniu oraz prace grożące ciężkimi urazami fizycznymi lub psychicznymi.
Rozporządzenie wejdzie w życie 1 maja 2017 r. Było ono poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z 10.09.1996 r. w sprawie wykazu prac szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet (Dz.U. z 2016 r. poz. 2057), które traci moc z dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia.
Omawiana regulacja służy implementacji dyrektywy Rady 92/85/EWG z 19.10.1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (Dz.Urz. UE L 348 z 28.11.1992, str. 1 ze zm.).

Zobacz także: Będzie nowa lista prac wzbronionych ciężarnym>>

Dowiedz się więcej z książki
Prawo pracy. Diagramy
  • rzetelna i aktualna wiedza
  • darmowa wysyłka od 50 zł

 

Więcej na ten temat w Serwisie BHP.

Opublikowany tekst jednolity ustawy z 13.04.2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. z 2017 r. poz. 786) uwzględnia zmiany wprowadzone:

 

1) ustawą z 24.07.2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz.U. poz. 1240),

2) ustawą z 13.04.2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz.U. poz. 542),

3) ustawą z 29.04.2016 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz ustawy o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania (Dz.U. poz. 691),

4) ustawą z 10.06.2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (Dz.U. poz. 868),

5) ustawą z 22.07.2016 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1165),

6) ustawą z 22.07.2016 r. o zmianie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1265 i 1986),

7) ustawą z 16.11.2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1948 oraz z 2017 r. poz. 379)

oraz zmiany wynikające z przepisów ogłoszonych przed 5.04.2017 r.

Ogłoszenie tekstu jednolitego nie powoduje zmiany treści normatywnej ustawy.